In het begin van de twintigste eeuw strekte de Aral Zee zich over 450 kilometer uit van zuid-west naar noord-oost en had het een breedte van 290 kilometer. Daarmee was de Aral Zee in grootte het achtste meer ter wereld. Velen van ons hebben dat nog met aardrijkskunde geleerd. Die zee bestaat niet meer.

De uitdroging van het meer wordt beschouwd als een van de grootste milieurampen van onze tijd. Het Aralmeer is vanaf de jaren zestig aanzienlijk kleiner geworden, sinds de massaproductie van katoen om steeds lagere prijzen ging vragen.
Het zoetwatermeer, dat het Aralmeer aan het begin van de 20e eeuw nog was, is inmiddels voor de helft veranderd in een zoutwoestijn en voor de helft in een zoutwatermeer. Volgens een computermodel zal het oostelijke, ondiepe deel (ca 4-5 meter diep) binnen de komende tien jaar uitgedroogd zijn. Het diepe westelijke deel zal nog ongeveer 70 jaar bestaan, ..maar misschien nooit helemaal uitdrogen.
De voornaamste oorzaak van deze ramp is de irrigatie ten behoeve van de katoenteelt, die veel water aan de aanvoerende rivieren heeft onttrokken.








