De geschiedenis van het donzen dekbed.

De lange weg naar het comfort van nu. Slapen was vroeger afzien. In een kleine bedstee van maximaal 1,30 breed op een vochtige laag stro - vol met allerlei ongewenste bewoners - zit-sliepen onze voorouders een stuk minder warm en comfortabel dan u vandaag de dag.  De mensen hielden zich warm met dikke nachtkleding, beddenpannen en dekens van vlas en wol.

Vanaf de veertiende eeuw werden er in Europa dekbedden met dons of veren gebruikt om tijdens koude winters lekker warm te blijven. Toen was het het donzen dekbed favoriet bij de adellijke elite.

Later drong het donzen dekbed door tot de gewone man al bleef het een geliefde bijzonderheid. Mensen spaarden vaak jaren dons en veren op van geplukte vogels tot ze voldoende hadden om een dekbed te vullen.

Een kostbaar bezit dat regelmatig werd beschreven in testamenten. Ook in scheepsjournalen van mensen die naar de Nieuwe Wereld reisden wordt het dekbed genoemd. Een toekomst vol onbekende kansen en gevaren lag voorbij de horizon, maar een comfortabele, warme nacht maakte blijkbaar veel goed.

Het koste destijds erg veel moeite om een goed dekbed te maken en als het eenmaal klaar was, bleek het niet altijd even fris te ruiken. Veren en dons moest buiten worden gedroogd in zon en wind of  binnen in een warme droge ruimte.

De schrijfster van de Negerhut van oom Tom, Harriet Beecher Stowe, beschreef in een boek "de sterke geur van een nieuwe veren bedden en kussens" De grote Londense meubelzaken hadden als dienst het schoonmaken en zuiveren van oude veren bedden met nieuwe stoom machines. Ze zeiden dat dit ook de "aanstootgevende eigenschappen van de "Quill" zou verwijderen net als de "onaangename geur van keuken en het fornuis". Ook beweerden ze dat het dekbed weer veel dikker en comfortabeler zou worden, omdat de schone dons en veren zouden uitzetten.

Tijdens de Industriele Revolutie onstonden er standaard maten voor matrassen en beddengoed en langzaam nam het comfort toe door de grotere lengte en breedte van de bedden en betere matrassen. Het ultieme comfort van het donzen dekbed zou echter pas vanaf de jaren '70 z'n intrede doen in landen als Nederland, Engeland, Denemarken e.d. De Duitsers waren in dit geval de voorlopers.

De toekomst van het slapen?

We volgen vanaf ca. 40 jaar geleden massaal hun voorbeeld en gingen over over de comfortabele, lichte en schone donzen dekbedden van vandaag. We hebben als mensen vaak de neiging het verleden te idealiseren. Dat is soms terecht, maar in het geval van slapen zeker niet.

Helemaal schoon slapen, onder ecologische slaapspullen, is weliswaar snel groeiend, maar nog klein door een groep voorlopers van een duurzamere levensstijl. Over 100 jaar kijken we daar meewarig naar terug. Net als wij naar de groezelige stro matrassen van toen. Slaap lekker.